نقش ریز مغذی ها در افزایش تولید محصولات کشاورزی از ۱۶ عنصر غذایی مورد نیاز گیاهان ۷ عنصر آهن، روی، منگنز، بور، مس، مولیبدن و کلر به مقدار بسیار ناچیزی مورد نیاز گیاهان هستند و بدین علت آنها را عناصر کم مصرف و یا عناصر ریز مغذی (میکرو المان) می‌نامند این عناصر غذایی پس از متعادل سازی مصرف کودهای ازته، فسفاته و پتاسیمی نقش خود را در افزایش تولید نشان می‌دهند به عبارت دیگر اگر گیاهی دچار کمبود هر یک از عناصر غذایی اصلی ازت، فسفر، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و گوگرد باشد تا رفع آن عامل محدود کننده رشد، مصرف کودهای عناصر کم مصرف سبب افزایش تولید نخواهد شد در ایران، کمبود ریز مغذی‌ها در مزارع و باغ‌ها شیوع عمومی دارد که علت آن را باید در حاکمیت شرایط آهکی خاکها، کمبود درصد مواد آلی خاک قابلیت انحلال کم ریز مغذی ها در PH آهکی به غیر از مولیبدن ، وجود یون‌های کربنات و بی‌کربنات در آب‌های آبیاری و مصرف بالای فسفر جستجو کرد به دلیل حاکمیت این کمبودها عملکرد متوسط محصولات کشاورزی عموما کم است کمبود ریز مغذی ها با توجه به مقدار زیاد گیاه، شرایط رطوبتی، درجه حرارت محیط، میزان آب آبیاری متفاوت است از میان این عناصر کمبود روی از بقیه مهم‌تر است و علاوه بر آن در غلات و درختان میوه کمبود منگنز، در چغندر قند بور، در انگور منگنز، در دانه‌های روغنی آهن، در سیب زمینی و پیاز منگنز و مس و درگیاهان و گلهای زینتی بور و آهن قابل توجه می‌باشد. فقر مواد غذایی در اراضی کشاورزی ، PH بالا، آهکی بودن خاک‌ها، کمبود مواد آلی خاک و کاهش میزان بارندگی سبب گردیده تا پتانسیل تولید محصولات کشاورزی کاهش قابل توجهی یابد. مواد آلی سولفور، مواد جاذب الرطوبه قوی و عناصر مورد نیاز برای گیاهان از ارکان مهم حاصلخیزی خاک به شمار می‌روند که این شرکت در تمامی ترکیبات کودی خود از این مواد بهره گرفته است. در این جا به طور خلاصه یکسری از فواید این مواد ذکر گردیده است:   اثرات مصرف بهینه کودها و ریز مغذی ها بر افزایش کمی، بهبود محصولات کشاورزی و حفظ محیط زیست

  • افزایش تولید محصول در واحد سطح با توجه به کاهشPH خاک و به دنبال آن جذب حداکثر عناصر اصلی مورد نیاز گیاه
  • بهبود کیفیت و بازار پسندی محصولات (افزایش پروتئین دانه گندم ، افزایش طول عمر انبارداری پیاز و سیب زمینی  ، خوش خوراکی محصولات و …)
  • غنی سازی (Fortification) محصولات کشاورزی (افزایش غلظت آهن ، روی  ، منگنز  ، مس  ، منیزیم ،  پتاسیم و …) در راستای ارتقاء سطح سلامتی مردم
  • تولید بذر با قدرت جوانه زنی ورشد اولیه بیشتر (افزایش در سرعت رشد و نمو اولیه گیاه به هنگام استفاده از این نوع بذرها در کشت بعدی
  • کاهش غلظت آلاینده هایی نظیر نیترات سرب و کادمیم در قسمت های خوراکی محصولات کشاورزی
  • کاهش مصمومیت گیاه ناشی از زیادی بر در اثر مصرف سولفات روی و …
  • کاهش مصرف سموم شیمیایی در اثر افزایش استحکام گیاه
  • کنترل شیوع بیماریهای گیاهی نظیر آتشک ، شانکر  ، قارچ اسپر ژیلوس (مولد آفلاتوکسین پسته) ، سفیدک مو بلاست برنج و عوارضی نظیر ورس

غلات

  • افزایش مقاومت گیاه دربرابر آفاتی نظیر تریپس پیاز ،چوبخوارها و …
  • صرفه جویی در میزان آب مصرفی
  • کاهش نیاز به کود آهن وارداتی و جایگزین آن با تولیدات داخلی
  • افزایش طول عمر میوه دهی درختان میوه

منبع:fars.agri-jahad.ir  

ارسال دیدگاه